ผิดเป็นครู รู้ปรับปรุงแก้ไข

ความประพฤติปฏิบัติหรือคำกล่าวของแต่ละคนบางโอกาส


ก็ไม่อาจจะทายใจได้เลยว่า คนใดกันจะคิดเช่นไรจะกล่าวยังไง หรือผู้ที่มีความคิดว่ารู้ใจกันมากมายๆ ก็ไม่อาจจะทายใจได้หรอก บางทีพฤติกรรมอะไรบางอย่างก็มีความรู้สึกว่าคงจะไม่มีอะไรไม่มีผู้ใดที่เกิดมาโดยไม่เคยทำอะไรไม่ถูก ทุกคนล้วนแล้วแต่เคยทำเรื่องบกพร่องกันมาแล้วทั้งหมด

มากมายบ้าง น้อยบ้าง เล็กบ้าง ใหญ่บ้าง ต่างๆนาๆ การจะได้มาซึ่งประสบการณ์ต่างๆในชีวิต ย่อมผ่านการลองถูกลองผิดอยู่เป็นประจำ สิ่งจำเป็นเป็น เมื่อบกพร่องแล้วจำต้องทำความเข้าใจ เพื่อคุ้มครองปกป้องปรับปรุงแก้ไขไม่ให้กำเนิดความบกพร่องซ้ำอีก รวมทั้งยกฐานะปรับปรุงประสิทธิภาพในตนเองให้ก้าวไปสู่เป้าหมายของการบรรลุผลที่ทุกคนมุ่งมาดปรารถนา

แต่ว่าก็อาจจะก่อให้กำเนิดเกิดเรื่องราวใหญ่มโหฬารขึ้นมาได้ จนถึงพวกเราบางครั้งอาจจะงงงวยไปเลยว่า เรื่องเท่านี้เพราะเหตุไรจะต้องเป็นเรื่องสำคัญด้วย เพราะอะไรจะต้องทำให้เป็นการเป็นงาน จนถึงตนเองจำต้องรู้สึกไม่ถูกแล้วก็รู้สึกว่าไม่น่าทำเลที่ตั้งย แต่ว่าก็สายไปแล้ว หลายหนที่มีปัญหาเกิดมาว่า เพราะเหตุไรผู้ที่ทำอะไรเลวแล้วก็บกพร่องมากยิ่งกว่าพวกเรา แม้กระนั้นเพราะอะไรทุกคนมองดูคือเรื่องธรรดาและไม่คิดมากอะไร แต่ว่าเพราะเหตุไรกับการที่พวกเราเกือบจะไม่เคยทำอะไรไม่ถูกเลย แม้กระนั้นเพียงพอไม่ถูกนิดหน่อย เพียงแค่เรื่องเล็กน้อย กลับเอามาคือปัญหาใหญ่มโหฬาร

กระทั่งอาจจะกำเนิดอาการอกน้อยใจและก็กำเนิดปัญหากับตนเอง แต่ว่าไม่ว่าพวกเราจะบกพร่องเรื่องสำคัญ หรือเรื่องเล็กน้อยก็ตาม ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างขึ้นกับตนเองทั้งหมด ไม่ว่าใครจะเอาความบกพร่องของพวกเราไปประจานหรือเอาไปใสร้ายป้ายสียังไง พวกเราก็จะต้องหนักแน่นแล้วก็จำต้องไม่รังแกตนเอง จะต้องมีสติ และไม่มานะคิดมากให้ได้

เนื่องจากว่าถ้าหากพวกเราโอนไปตามอารมณ์ที่จะสามารถทำให้พวกเรากำเนิดความโมโหได้ง่ายพวกเราก็บางครั้งก็อาจจะทำอะไรบกพร่องซ้ำไปอีกก็ได้ บางคำที่พวกเรามีความรู้สึกว่าไม่มีอะไร แต่ว่าบางทีอาจจะทำร้ายจิตใจผู้ใดกันแน่กระทั่งเกิดเรื่องราวใหญ่มโหฬาร และก็บางความประพฤติบางครั้งก็อาจจะไปทำให้คนไหนกันแน่จำต้องเศร้าใจ เสียน้ำตา รวมทั้งจำต้องเจ็บปวดรวดร้าวสาหัสเนื่องจากว่าพวกเรา และก็สิ่งพวกนี้ก็คือบาปทั้งหมด

ด้วยเหตุผลดังกล่าวการมีสติสัมปชัญญะ สำคัญที่สุดแล้ว ถ้าหากพวกเราไร้สติในขณะกล่าว หรือในขณะความประพฤติปฏิบัติ ข้อผิดพลาดที่พวกเราดูแค่นิดเดียวแม้กระนั้นบางครั้งอาจจะเกิดเรื่องใหญ่ของคนอีกจำนวนไม่น้อย จนถึงพวกเราบางทีอาจเกิดคาด

ทุกคนมีสิ่งที่เป็นตัวตน ไม่มีผู้ใดจะทำทุกสิ่งได้ชื่นชอบทุกคนได้ ถึงสิ่งนั้นจะเป็นสิ่งที่ถูกก็ตาม แล้วก็ในเมื่อความถูกต้องชัดเจนยังผิดหัวใจบางบุคคล แล้วนับประสาอะไรกับความบกพร่องที่ปฏิบัติ ก็จะต้องมีคนเห็นว่าดีและไม่ดีซึ่งคือเรื่องปกติ ถ้าเกิดพวกเราดูทั้งหมดทุกอย่างคือเรื่องปกติ พวกเราก็จะไม่เป็นกังวล รวมทั้งถ้าหากพวกเรายิ่งสามารถมองดูทุกๆอย่างให้คือเรื่องธรรดาได้ จิตใจพวกเราก็จะแฮปปี้ที่สุด

Author: Olivia Fletcher